Debaty sejmoweIV Kadencja

Interpelacja w sprawie negatywnych skutków reformy emerytalnej

   Według informacji prasowych reforma systemu emerytalnego wymusza na osobach, które zaczęły pracę przed 1 stycznia 1999 r. dostarczenie ZUS danych o wysokości zarobków z poprzednich miejsc zatrudnienia. Zaświadczenie o zarobkach winno obejmować kolejnych 10 lat z ostatnich 20 lat zatrudnienia lub wybranych 20 lat z całego okresu wykonywanej pracy zawodowej. W praktyce dostarczenie ZUS informacji o dochodach może okazać się jednak w wielu przypadkach niemożliwe. Obowiązek przechowywania dokumentacji płacowej obejmuje okres znacznie krótszy niż konieczny do udokumentowania. Wiele firm od 1989 r. zostało zlikwidowanych, a pracownicy tych przedsiębiorstw nie mają szansy na odnalezienie dokumentów płacowych.    Naliczanie kapitału początkowego od stycznia 1999 r. ludziom, którzy z niezależnych od siebie powodów nie są w stanie udokumentować poprzednich zarobków, jest krzywdzące. Oznaczałoby to bowiem sytuację, jakoby rozpoczynali oni pracę zawodową z tym dniem. W konsekwencji będzie to rzutować na wysokość uzyskanej w przyszłości emerytury.    W związku z tym chcę spytać: Jak wskazana nieprawidłowość zostanie rozwiązana w praktyce? Co będzie w przypadkach dotyczących osób, które nie mogą udokumentować uzyskiwanych dochodów, lecz są w stanie dowieść, że pracowali zawodowo? I jeszcze jedna bardzo ważna rzecz. Czy w celu zmniejszenia potencjalnych krzywd nie byłoby wskazane przyjęcie jakiegoś minimalnego poziomu płacowego (np. minimalna płaca krajowa), który stanowiłby bazę wyjściową do naliczenia kapitału za okres przed 1999 r. dla osób, które znajdą się w sytuacji opisanej w interpelacji? Ze względu na duże społeczne zainteresowanie problemem prosimy o szybką odpowiedź.    Posłowie Władysław Adamski    i Bronisław Dankowski    Warszawa, dnia 18 maja 1999 r.