Debaty sejmoweIV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie dodatkowego wynagrodzenia rocznego dla pracowników jednostek sfery budżetowej

   W nawiązaniu do interpelacji nr 1280 z dnia 4 stycznia 1999 r. pana posła Wiesława Andrzeja Szczepańskiego w sprawie wynagrodzenia rocznego dla pracowników jednostek sfery budżetowej przedkładam poniższe wyjaśnienia.    Zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (DzU nr 133, poz. 872) pracownicy dotychczasowych urzędów wojewódzkich, wykonujący do dnia wejścia w życie ustawy zadania i kompetencje podlegające przejęciu przez samorząd województwa lub powiat, z dniem 1 stycznia stali się pracownikami urzędu marszałkowskiego lub starostwa powiatowego, natomiast zgodnie z ust. 2 przywołanego przepisu pozostali pracownicy dotychczasowych urzędów wojewódzkich, wykonujący z upoważnienia wojewody jego zadania i kompetencje, z dniem 1 stycznia 1999 r. stali się pracownikami nowego urzędu wojewódzkiego.    Pracodawcy zatrudniający pracowników m.in. dotychczasowych reorganizowanych urzędów wojewódzkich zobowiązani byli zgodnie z art. 57 ust. 2 analizowanej ustawy do dnia 15 listopada 1998 r. podać na piśmie zainteresowanym pracownikom dane dotyczące nazwy i siedziby nowego pracodawcy. Przepis art. 231 § 4 Kodeksu pracy normujący, że w terminie jednego miesiąca od zawiadomienia o przejściu zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę (i wynikających z tego skutkach dla przejmowanych pracowników), stosuje się odpowiednio, co oznacza, iż pracownik mógł bez wypowiedzenia, za siedmiodniowym uprzedzeniem, rozwiązać stosunek pracy. Rozwiązanie stosunku pracy w tym trybie przewiduje dla pracownika skutki, jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy przez pracodawcę za wypowiedzeniem.    Jak wynika z powyższego pracownicy reorganizowanych urzędów, w terminie jednego miesiąca od daty poinformowania ich na piśmie do danych dotyczących nazwy i siedziby nowego pracodawcy, mogli z siedmiodniowym wyprzedzeniem rozwiązać stosunek pracy. Przepis ten ma za zadanie ochronę pracownika przed negatywnymi skutkami, z jakimi prawo pracy wiąże rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem przez pracownika.    W kontekście wyżej przytoczonych przepisów pracownikom, z którymi rozwiązano stosunek pracy w trybie art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (DzU nr 133, poz. 872), przysługują świadczenia z następujących tytułów:    - art. 8 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (DzU nr 4 z 1990 r., poz. 19),    - art. 131 ust. 1, art. 23, art. 28 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych art. 23 ustawy o pracownikach urzędów państwowych (DzU nr 31, poz. 214 z późn. zm.),    - art. 5 ustawy z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (DzU nr 160, poz. 1018),    - art. 171 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jedn. DzU nr 21 z 1998 r., poz. 94).    Uprzejmie informuję, iż Ministerstwo Finansów przekazało do budżetu wojewodów wydzielone z budżetu państwa środki na pokrycie należnych świadczeń, które wypłacane będą w terminach i na zasadach ogólnych, przewidzianych przez poszczególne ustawy.    Minister    Janusz Tomaszewski    Warszawa, dnia 4 stycznia 1999 r.