Debaty sejmoweIV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zagrożeń wynikających z ograniczenia nakładów finansowych z Funduszu Pracy na aktywne formy zwalczania bezrobocia

   W związku z przekazaną przy piśmie z dnia 20.04.1998 r. znak: SPS-0202-471/98 interpelacją pana posła Marka Dyducha w sprawie zagrożeń wynikających z ograniczenia nakładów finansowych z Funduszu Pracy na aktywne formy zwalczania bezrobocia uprzejmie informuję, co następuje:    Środki, jakie mogą być przeznaczone na finansowanie aktywnych form przeciwdziałania bezrobociu, określone zostały w planie finansowym Funduszu Pracy, stanowiącym integralną część przyjętej przez Sejm RP ustawy budżetowej na 1998 r. Plan ten na 1998 r. przewiduje na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu kwotę 1 194,2 mln zł, a więc nie niższą, lecz wyższą od planowanej na 1997 r. (o 2,5 mln zł). Jednocześnie nadmieniam, że w przeliczeniu na 1 bezrobotnego wg stanu na 1 stycznia 1997 r. i 1998 r. środki przewidziane w planie na 1998 r. na formy aktywne są wyższe niż planowano na 1997 r. o 29,5%.    Prezes Krajowego Urzędu Pracy w wyniku m.in. analizy sytuacji na rynku pracy, możliwości finansowych oraz uzgodnień dokonanych z dyrektorami wojewódzkich urzędów pracy określił kwoty środków Funduszu Pracy na finansowanie aktywnych form przeciwdziałania bezrobociu oraz podpisał tzw. kontrakty zadaniowe. Ustalony przez prezesa Krajowego Urzędu Pracy limit na finansowanie aktywnych form przeciwdziałania bezrobociu nie określa, jaka w ramach ustalonego łącznego limitu kwota może być przeznaczona np. na szkolenia, pracy interwencyjne, pożyczki, roboty publiczne czy też aktywizację zawodową absolwentów.    Uprawnionymi do podejmowania decyzji o przeznaczeniu tej kwoty na finansowanie różnych form aktywizacji zawodowej, w zależności od sytuacji na lokalnych rynkach pracy oraz możliwości ich jak najefektywniejszego wykorzystania są dyrektorzy wojewódzkich i kierownicy rejonowych urzędów pracy, po zasięgnięciu opinii odpowiednio wojewódzkich i rejonowych rad zatrudnienia. Ponadto dyrektorzy wojewódzkich urzędów pracy, współdziałając z wojewódzką radą zatrudnienia mogą i powinni zróżnicować limity dla poszczególnych rejonów w województwie, w zależności od potrzeb i sytuacji na lokalnych rynkach pracy.    Jednocześnie nadmieniam, że wprowadzenie przez prezesa Krajowego Urzędu Pracy po raz pierwszy od bieżącego roku tzw. kontraktów zadaniowych ma na celu aktywizację zawodową możliwie największej liczby bezrobotnych, a tym samym poprawę efektywności wykorzystania przeznaczonych na ten cel środków. Wprowadzenie kontraktów zadaniowych nie oznacza jednak zaprzestania kierowania bezrobotnych do wykonywania pracy w ramach robót publicznych, choć ich koszty są bardzo wysokie, a efektywność niska. W rejonach, w których istnieją ograniczenia w stosowaniu bardziej efektywnych form aktywizacji zawodowej bezrobotnych, były i nadal będą w znacznym zakresie organizowane i przeznaczane znaczne kwoty na roboty publiczne.    Ponadto informuję, że analiza wydatków z Funduszu Pracy za I kwartał br. wskazuje, że wydatki na zasiłki i inne obligatoryjne świadczenia dla bezrobotnych będą w 1998 r. znacznie niższe od planowanych. A więc nie ma w tym zakresie zagrożeń dla płynności Funduszu Pracy i ograniczenia środków na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu. Natomiast powstanie prawdopodobnie możliwość zwiększenia środków na formy aktywne w wyniku przeznaczenia na ten cel części oszczędności w wydatkach na zasiłki dla bezrobotnych. Możliwość taką przewiduje art. 57 ust. 4 ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (DzU z 1997 r. nr 25, poz. 128 z późn. zm.). O dokonanie takiej analizy i podjęcie stosownych decyzji zwróciłem się do prezesa Krajowego Urzędu Pracy (dysponenta głównego Funduszu Pracy).    Jednocześnie nadmieniam, że prezes Krajowego Urzędu Pracy zwiększy dla niektórych województw, z posiadanej rezerwy limit środków na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu, w tym na realizację programów specjalnych także w rejonach dotkniętych skutkami powodzi.    Minister    Longin Komołowski    Warszawa, dnia 7 maja 1998 r.