Debaty sejmoweIV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie likwidacji 8. Bałtyckiej Dywizji Obrony Wybrzeża w Koszalinie

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów na interpelację pana posła Ryszarda Ulickiego w sprawie likwidacji 8. Bałtyckiej Dywizji Obrony Wybrzeża w Koszalinie (5482), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.    Na wstępie pozwalam sobie przywołać uwagę pana marszałka do faktu, że zmiany geopolityczne zachodzące w ostatnim dziesięcioleciu w otoczeniu Polski w znaczący sposób wpływają na kierunki rozwoju i funkcjonowania naszego kraju, w tym również na zmiany w systemie obronnym państwa, którego częścią składową są siły zbrojne RP.    Rozpoczęcie procesu akcesyjnego do Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (zakończonego wiosną 1999 r.) spowodowało potrzebę weryfikacji roli i funkcji sił zbrojnych RP w nowych warunkach polityczno-militarnych oraz zaprojektowania dalszej ich modernizacji z uwzględnieniem tych warunków i zadań, które wynikają z pełnego uczestnictwa w Sojuszu. Zakres problemu i jego waga znalazły odzwierciedlenie w ˝Programie integracji z Organizacją Traktatu Północnoatlantyckiego i modernizacji sił zbrojnych RP na lata 1998-2012˝.    Wśród podstawowych kierunków przebudowy sił zbrojnych RP w obszarze działalności kadrowej w powyższym dokumencie przyjęto m.in. następujące założenia:    - zmniejszenie liczebności sił zbrojnych RP do 180 tys. żołnierzy w czasie ˝P˝,    - zwiększenie stopnia uzawodowienia do ok. 50-55% oraz poprawę struktury wewnętrznej kadry,    - zmianę struktur organizacyjnych jednostek sił zbrojnych RP stosownie do zadań wynikających z przynależności do NATO.    Należy podkreślić, że przytoczone założenia nie były, niestety, rozstrzygnięciami ostatecznymi. Model sił zbrojnych, który został określony w powyższym dokumencie - wobec znacznie zmienionej w stosunku do założeń rzeczywistej sytuacji gospodarczej Polski - wymagałby środków przekraczających możliwości budżetu państwa w planowanym okresie do 2003 r. (a także prawdopodobnie w perspektywie do 2010 r.). Oznaczało to pilną potrzebę rewizji programu i przyjęcie na lata 2001-2006 nowych założeń, w tym realizacji modelu znacznie mniejszych liczebnie sił zbrojnych. W dniu 23 maja 2000 r. Rada Ministrów przyjęła założenia do opracowania ˝Programu przebudowy i modernizacji technicznej sił zbrojnych RP w latach 2001-2006˝. Powyższy program został przyjęty na posiedzeniu Rady Ministrów w dniu 30 stycznia 2001 r. W myśl jego założeń siły zbrojne RP mają liczyć docelowo 150 tys. żołnierzy - do końca 2003 r., co skutkować będzie rozformowywaniem jednostek wojskowych i tym samym rezygnacją z użytkowania znacznej części wykorzystywanego obecnie zasobu nieruchomości, a także zwolnieniem ok. 40 tys. żołnierzy kadry zawodowej oraz kilkudziesięciu tysięcy pracowników wojska. Dowódca Wojsk Lądowych w ciągu najbliższych lat ma zredukować siły lądowe ze 126 tys. do ok. 90 tys. żołnierzy. Zlikwidowanych zostanie blisko 40 garnizonów.    Wskazane powyżej uwarunkowania wymusiły korektę szczegółowych rozwiązań dotyczących liczby związków taktycznych, ich struktur organizacyjnych oraz dyslokacji wojsk.    Planowane pierwotnie utrzymanie w Wojskach Lądowych sześciu związków taktycznych okazało się nierealne, dlatego zdecydowano się przeformować dwie kolejne dywizje stacjonujące w zachodniej części kraju, w tym 8. DOW. Nie oznacza to, że garnizony tej dywizji ulegną likwidacji, będą tylko zmniejszone. Część jednostek wojskowych będzie nadal istniała, ale już w nowej strukturze organizacyjnej, niemniej jednak wiązać się to będzie ze zmianą sytuacji kadrowej.    Pragnę w tym miejscu poinformować pana marszałka, że mając na uwadze zapewnienie maksymalnej osłony żołnierzy zawodowych przed skutkami redukcji, resort obrony narodowej podejmuje wszechstronne działania na rzecz minimalizacji tych skutków. Należy w tym miejscu podkreślić, że w związku ze zmianą struktury wewnętrznej kadry zawodowej redukcja obejmie przede wszystkim korpus oficerów. Niemniej w pierwszej kolejności ˝zagospodarowywana˝ będzie kadra o wysokich i przydatnych dla sił zbrojnych kwalifikacjach, w pełni dyspozycyjna (w wielu przypadkach zaistnieje konieczność zmiany miejsca zamieszkania) oraz nieposiadająca wysługi uprawniającej do nabycia minimalnych praw emerytalnych. Oczywiście mogą zdarzyć się przypadki, kiedy trzeba będzie zwolnić żołnierza zawodowego pomimo spełniania przez niego powyższych uwarunkowań.    Pragnę zapewnić pana marszałka, że Ministerstwo Obrony Narodowej w ramach swoich ustawowych kompetencji będzie dążyć do realizacji działań kadrowych w stosunku do kadry zawodowej restrukturyzowanych jednostek wojskowych, a w tym i 8. DOW, zarówno zgodnie z obowiązującą pragmatyką kadrową, jak i w interesie oficerów, chorążych i podoficerów, a także pośrednio ich rodzin.    Zrealizowanie zamierzeń programu pozwoli na przeznaczenie większych środków finansowych na zakupy nowoczesnej techniki wojskowej i intensyfikację szkolenia. Znacząca poprawa jakości sił zbrojnych, w tym dostosowanie ich do standardów obowiązujących w armiach zachodnioeuropejskich, jest szczególnie istotna ze względu na nasze członkostwo w Sojuszu Północnoatlantyckim.    Przekazując powyższe wyjaśnienia, pragnę wyrazić nadzieję, że uzna je pan marszałek za wyczerpujące, a także przyjmie zasadność podejmowanych działań reformujący siły zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej w celu zbudowania armii gwarantującej bezpieczeństwo państwa i zdolnej do skutecznego wykonywania nowych zadań.    Z poważaniem    Minister    Bronisław Komorowski    Warszawa, dnia 1 lutego 2001 r.