Debaty sejmoweIV Kadencja

Interpelacja w sprawie prywatyzacji mającej charakter sabotażu gospodarczego

   Szanowny Panie Ministrze! Samoobrona RP wielokrotnie i konsekwentnie wypowiadała się przeciwko realizowanej przez kolejne rządy, w tym rząd SLD-UP, prywatyzacji. Realizowany i niezmienny mechanizm prywatyzacji polega bowiem na tym, że przedsiębiorstwa, a nawet całe branże o wysokim, europejskim, jeżeli nie światowym poziomie produkcji, między innymi dzięki wielomilionowym wcześniejszym inwestycjom, doprowadzane są do upadłości, a następnie sprzedawane ˝inwestorom˝ za symboliczną złotówkę.    Taki przebieg miała prywatyzacja polskiego sektora hutniczego. Polskie Huty Stali zostały sprzedane Grupie LNM faktycznie za 6 mln zł, bo przecież do ceny sprzedaży nie można zaliczyć fikcyjnych zobowiązań, z których nabywcy nigdy się nie wywiązują. Już po sprzedaży prezes PHS oświadczył, że spółka, dotychczas wykazująca blisko miliardowe straty rocznie, przewiduje osiągnięcie 500 mln zysku w 2004 r. Podobny mechanizm realizowany jest w Hucie Cynku Miasteczko Śląskie, która produkuje tak atrakcyjne metale jak cynk, ołów, srebro, złoto, a także równie atrakcyjny kwas siarkowy, a mimo to wykazuje straty. Jak należy się domyślać, HC Miasteczko Śląskie zostanie skomercjalizowana, a następnie sprywatyzowana, czyli sprzedana jako nierentowna, również za symboliczną złotówkę. Podkreślam cenę symbolicznej złotówki, ponieważ nabywcy kwoty ceny sprzedaży uzyskują ze zbycia przejętych aktywów, a czasami wprost z rachunków bankowych, ze zdeponowanymi znacznymi kwotami, nabywanego podmiotu gospodarczego. Powyższe kwestie stały się przedmiotem artykułów Pani Anny Fisher pt. ˝Hindus to ma spust˝ oraz Pana Mateusza Cieślaka pt. ˝Cynk o srebrze˝ zamieszczonymi w ˝NIE˝ odpowiednio nr 7 z 12 lutego 2004 r. oraz nr 6 z 5 lutego 2004 r.    Z raportu Najwyższej Izby Kontroli w sprawie prywatyzacji Polmosu w Łańcucie wynika, że przedsiębiorstwo to zostało sprzedane z rażącym naruszeniem prawa za cenę 14 mln zł, mimo iż wartość firmy kształtowała się na poziomie powyżej 30 mln zł. NIK sprawę prywatyzacji ww. Polmosu skierowała do prokuratury.    Wspomniane tytułem przykładów przypadki są dowodem sabotażu gospodarczego, za który odpowiedzialne są nie tylko osoby lub organy zarządzające przedsiębiorstwami czy spółkami, ale również organy założycielskie, członkowie rad nadzorczych, a przede wszystkim funkcjonariusze Ministerstwa Skarbu Państwa.    Biorąc powyższe pod uwagę, uprzejmie proszę Pana Ministra o zajęcie stanowiska w sprawie przedstawionych kwestii i udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:    Czy i jakie działania, w szczególności personalne, zamierza Pan Minister podjąć dla zapobieżenia dalszego uprawiania sabotażu gospodarczego?    Jakie działania zamierza Pan Minister podjąć wobec osób odpowiedzialnych za wysoce nieprawidłowe funkcjonowanie przedsiębiorstw i spółek z udziałem Skarbu Państwa?    Poseł Stanisław Łyżwiński    Warszawa, dnia 21 kwietnia 2004 r.