Interpelacja w sprawie przejęcia oraz zasad regulowania przez skarb państwa długów zakładów opieki zdrowotnej
Szanowny Panie Ministrze! Długi zakładów opieki zdrowotnej, przekształconych w ramach reformy służby zdrowia w samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej, przejął zgodnie z odpowiednimi ustawami skarb państwa. Zadłużenie po zlikwidowanych ZOZ względem dostawców sprzętu medycznego w końcu 1998 r. wynosiło 3,4 mld zł. Do dnia dzisiejszego pieniądze te nie zostały zwrócone. Brak również jasnych zasad, wedle których producenci i dostawcy mogliby się starać o zwrot długu. Wierzytelności te nie zostały przejęte przez wojewodów z powodu rzekomego niezbilansowania długów w skali kraju. Tymczasem sytuacja setek firm produkujących i sprzedających materiały, sprzęt i wyposażenie dla służby zdrowia staje się coraz bardziej dramatyczna. Przeterminowane płatności powodują utratę płynności finansowej przedsiębiorstw i uniemożliwiają ich normalne funkcjonowanie. Panie ministrze, dlaczego długi przejęte przez skarb państwa po przekształconych ZOZ nie zostały do dziś zbilansowane i przejęte przez wojewodów, mimo że już w styczniu było wiadomo, jaka jest pełna kwota zadłużenia? Kiedy Ministerstwo Finansów upora się z bilansem i przekaże wierzytelności wojewodom? Ile traci skarb państwa za każdy dzień zwłoki w spłacie długów? Z jakich pieniędzy i kiedy Ministerstwo Finansów zamierza uregulować te długi wraz z odsetkami? Zgodnie z prawem niespłaceni dostawcy mogą regulować własne zobowiązania podatkowe przeterminowanymi wierzytelnościami skarbu państwa. Aby móc to uczynić, dostawcy muszą uzyskać potwierdzenie swoich faktur i rachunków przez wojewodów. W większości urzędów wojewódzkich brakuje jednak jak dotąd informacji o trybie potwierdzania należności. Dlaczego Ministerstwo Finansów nie wydało ważnych i jednoznacznych informacji o trybie potwierdzania należności, co umożliwiłoby opłacanie podatków przeterminowanymi wierzytelnościami wobec skarbu państwa? Na jakich zasadach takie potwierdzanie należności powinno się odbywać? W ubiegłym roku dostawcy mogli ratować swoją sytuację sprzedając swoje przeterminowane wierzytelności wobec służby zdrowia bankom. Od nowego roku banki, na skutek uchwały Komisji Nadzoru Bankowego przy NBP, dotyczącej ˝zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością banków˝, przestały kupować należności wobec skarbu państwa. Uchwała nakazuje bowiem bankom traktowanie długów skarbu państwa, których opóźnienia w spłacie kapitału lub odsetek przekraczają rok, jako wątpliwe, a jeżeli przekraczają dwa lata - jako stracone. Panie wicepremierze, jak wyjaśni pan ten bezprecedensowy akt nieufności NBP wobec skarbu państwa? Czy jest on dowodem na to, że za rządów koalicji AWS -UW istnieje realne ryzyko utraty płynności finansowej skarbu państwa? Czy zapis ten, stworzony przez gremium, w którym zasiadają przedstawiciele Ministerstwa Finansów, należy traktować jako furtkę umożliwiającą skarbowi państwa niewywiązywanie się z zaciągniętych zobowiązań wobec banków? Poseł Izabella Sierakowska Lublin, dnia 14 kwietnia 1999 r.
- Interpelacja w sprawie działania ˝Infrastruktura społeczeństwa informacyjnego˝ w Programie Operacyjnym Rozwój Polski Wschodniej
- Interpelacja w sprawie wzrostu cen mieszkań w Polsce
- Interpelacja w sprawie prywatyzacji polskiego sektora bankowego na przykładzie Wschodniego Banku Cukrownictwa
- Interpelacja w sprawie systematycznego obniżania rangi byłego miasta wojewódzkiego Przemyśla poprzez likwidację lub przenoszenie ważnych instytucji
- Interpelacja w sprawie utajnienia kryteriów, według których dokonuje się zwolnień pracowników Polskiej Agencji Prasowej